การใส่ปุ๋ยสำหรับยางพารา

“การกรีดยาง” คือ กระบวนการเปิดเปลือกต้นยางพาราเพื่อให้น้ำยางไหลออกมา เป็นหัวใจของการทำสวนยางที่ต้องอาศัยทั้งทักษะและจังหวะเวลา

การกรีดให้ดี ไม่ใช่แค่เพื่อให้ได้น้ำยางมาก แต่ยังต้องรักษาสภาพต้นยางให้ใช้งานได้นานที่สุด

โดยปกติแล้วเกษตรกรจะกรีดยางในช่วงเช้ามืด เพราะเป็นเวลาที่น้ำยางไหลดีที่สุด และอากาศไม่ร้อนจนทำให้น้ำยางแข็งตัวเร็ว

แต่เมื่อเข้าสู่ฤดูฝน การดูแลสวนยางและการกรีดยางจะเปลี่ยนไป เพราะความชื้นสูง โรคพืชระบาดง่าย และน้ำฝนมีผลต่อน้ำยางโดยตรง ซึ่งปัญหาหลักที่พบบ่อยคือ

น้ำฝนไหลผ่านรอยกรีด ทำให้น้ำยางที่ออกมาเจือจาง และเสี่ยงต่อการเสียคุณภาพก่อนเก็บ

เชื้อราและโรคทางเปลือก เช่น โรคเส้นดำ (black stripe) ที่เกิดจากเชื้อราในสภาพอากาศชื้น

แผลกรีดหายช้า หากแผลยังเปียกชื้นต่อเนื่อง ทำให้ต้นยางฟื้นตัวได้ไม่ดี เสี่ยงต่อโรคเปลือกแห้ง

น้ำยางจับตัวไม่สมบูรณ์ ทำให้เก็บยางได้น้อย แม้ปริมาณจะดูมากในถ้วย

วิธีป้องกันและแก้ไข เพื่อให้การกรีดยางในฤดูฝนยังคงได้ผลผลิตที่ดี ควรปรับเทคนิคการดูแลดังนี้

เลือกเวลาที่เหมาะสมในการกรีด ควรกรีดในช่วงที่ไม่มีฝนตก หรือหลังฝนซาแล้วอย่างน้อย 1–2 ชั่วโมง เพื่อให้เปลือกต้นแห้งพอสมควร

ใช้แผ่นพลาสติกหรือวัสดุป้องกันฝน ปิดเหนือรอยกรีด เพื่อป้องกันน้ำฝนไหลลงแผล

เปลี่ยนตำแหน่งกรีดให้พ้นฝน เช่น กรีดด้านใต้กิ่ง หรือด้านที่ฝนสาดไม่ถึง

เลือกใช้ถ้วยรองน้ำยางแบบมีฝาปิด เพื่อป้องกันน้ำฝนปะปนกับน้ำยาง

งดกรีดในวันที่ฝนตกหนักต่อเนื่อง เป็นการให้ต้นยางได้พัก

เทคนิคการใส่ปุ๋ยยางพาราให้ได้ผลดี

เพื่อให้การดูดธาตุอาหารของต้นยางเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ เกษตรกรควรใส่ปุ๋ยบริเวณที่มีรากดูดอาหารหนาแน่น มีคำแนะนำดังนี้

ต้นยางเล็กให้ใส่ปุ๋ยเป็นวงกลมรอบลำต้น

สำหรับต้นยางอายุตั้งแต่ 17 เดือนขึ้นไป ให้หว่านปุ๋ยกระจายสม่ำเสมอเป็นแถบยาวไปตามแถวของต้นยางในร่องที่เซาะไว้ห่างจากโคนต้นข้างละ 1 เมตร

ส่วนต้นยางอายุ 5 ปีขึ้นไป ให้หว่านปุ๋ยเป็นแถบกว้าง ห่างจากโคนต้นยางอย่างน้อย 50 เซนติเมตร และขยายออกไปถึง 3 เมตร และต้นยางที่เปิดกรีดแล้วให้หว่านปุ๋ยทั่วแปลง ห่างจากโคนต้นยางข้างละ 1 เมตร

ที่มา: ศูนย์วิทยบริการเพื่อส่งเสริมการเกษตร / สถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร